Oaza Siwa: daleki zachód Egiptu

Siwa to oaza, którą najchętniej pokazujemy tym, którzy myślą, że znają już Egipt. Blisko granicy z Libią, otoczona wydmami i słonymi jeziorami, ma własny język amazigh, własne rękodzieło i spokój, na który reszta kraju rzadko ma czas.

Droga na zachód

Dojazd zajmuje prawie cały dzień. Jedziemy z Kairu nad Morze Śródziemne, zatrzymujemy się na rybny lunch w Marsa Matruh, a potem na południe przez otwartą pustynię, aż na horyzoncie pojawią się palmy. Ze względu na drogę trzy dni to minimum; przy czterech lub więcej Siwa pokazuje swoją magię.

Co zobaczyć

• Szali, kruszejąca twierdza z soli i błota w centrum, najpiękniejsza o zachodzie słońca.
• Świątynia Wyroczni Amona, dla której Aleksander Wielki przemierzył pustynię.
• Gebel al-Mawta, Góra Umarłych, pełna malowanych grobowców.
• Źródło Kleopatry, kamienny basen z ciepłą wodą źródlaną do kąpieli.
• Słone jeziora, tak gęste od soli, że unosisz się bez wysiłku.
• Wyspa Fatnas na zachód słońca nad wodą i palmami.

W głąb Wielkiego Morza Piasku

Na południe od oazy zaczyna się jedno z największych pól wydm na Ziemi. Nasz dzień 4x4 wspina się i zjeżdża po wydmach, zatrzymuje przy gorącym źródle w piasku i kończy sandboardingiem oraz kolacją o zachodzie słońca – to nasza pustynia i o tym dniu goście opowiadają potem najczęściej.

Zaćmienie 2027

2 sierpnia 2027 Siwa leży w pasie całkowitego zaćmienia – około pięciu i pół minuty ciemności i znacznie mniej ludzi niż w Luksorze.

Konserwatywna społeczność

Mieszkańcy Siwy są gościnni, ale tradycyjni. W mieście zakrywaj ramiona i kolana, pytaj przed fotografowaniem ludzi – zwłaszcza kobiety wolą nie być fotografowane – a strój kąpielowy zostaw na źródła i pustynię.